வரலாறு அறியுமா?

அந்தப்பக்கம் இத்தனை

இந்தப்பக்கம் இத்தனை

என்று எழுதும் வரலாறு 

என்றேனும் அறியுமா?

இறந்தவனை இழந்தவன்

இறுதிவரை படும் துயரம்

கணநொடியில் மரித்திடாத

கையிழந்த, கால் இழந்த

மெய்யெல்லாம் புண்சுமந்த

விதியழைக்கும் வேளைவரை

வேதனையில் உழலுகின்ற என்

உறவு்களை யாரறிவார்

கையிழந்ததறியாது தானே

சோறுண்ண அடம்பிடிக்கும்

பிள்ளைதனைப் பார்க்கையிலே நெஞ்சு

பீறிட்டு வெடிக்கிறது

சொல்லவந்த வார்த்தைகள்

சிக்கித் தவிக்கிறது

எத்தனையோ எழுதமனம்

ஏங்கித் துடிக்கிறது

அத்தனையும் வீணே என்று

அலுத்து முடிக்கிறது

வரலாறு மட்டுமிங்கே

மரணங்களால் நிறைகிறது....